Hunting of migratory birds: disturbance intolerant or harvest tolerant?

Fulica atra_disturbedSokos C., Birtsas P., Connelly J., Papaspyropoulos K. 2013. Hunting of migratory birds: disturbance intolerant or harvest tolerant? Wildlife Biology 19: 113-125.

Abstract

An understanding of how hunting affects migratory birds is essential for reaching sustainable management of hunted populations. The purpose of our paper was to synthesise current knowledge of autumn and winter hunting disturbance on migratory birds and to describe a case study in Hellas (Greece). Hunting may influence migratory bird behaviour and movements, but studies have not found a corresponding increase in non-hunting mortality factors or any reduction in feeding, body condition, breeding success and any long-term population decrease. We developed a diagnostic procedure which provides a tool for assessing the potential susceptibility of a species or group of species to hunting disturbance. The application of this procedure showed that the influence of hunting disturbance on quarry species is inverse to hunting harvest. This new insight should be considered in a holistic hunting management approach.

Key words: birds, energetics, EU Directives, habitats, hunting regulations, sustainability, trade off

Περίληψη

Η κατανόηση της επίδρασης της θήρας στα αποδημητικά πτηνά είναι απαραίτητη για την επίτευξη της αειφόρου διαχείρισης των πληθυσμών τους. Σκοπός της εργασίας ήταν να συνθέσει τις τρέχουσες γνώσεις για την κυνηγετική όχληση κατά τη διάρκεια του φθινοπώρου και του χειμώνα και να περιγράψει μια μελέτη περίπτωσης στην Ελλάδα. Το κυνήγι μπορεί να επηρεάσει τη συμπεριφορά και τις μετακινήσεις των πτηνών, αλλά οι σχετικές έρευνες δεν έχουν δείξει οποιαδήποτε επίπτωση με την αύξηση της θνησιμότητας, τον περιορισμό στη διατροφή, τη μείωση της σωματικής κατάστασης, της επιτυχίας αναπαραγωγής την ερχόμενη άνοιξη και οποιαδήποτε μακροπρόθεσμη μείωση του πληθυσμού. Αναπτύχθηκε μια μέθοδος διάγνωσης, η οποία παρέχει ένα εργαλείο για την εκτίμηση της δυνητικής ευαισθησίας ενός είδους ή ομάδας ειδών στην κυνηγητική όχληση. Η εφαρμογή της μεθόδου αυτής έδειξε ότι η επίδραση της κυνηγετικής όχλησης στα θηρεύσιμα είδη είναι αντίστροφη της κάρπωσής τους. Η νέα αυτή προσέγγιση θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για τη διαχείριση της θήρας.